Inteligencja emocjonalna to nic innego, jak pogłębiona samoświadomość i większa empatia, czego rezultatem jest taki a nie inny sposób myślenia o konkretnych sytuacjach oraz lepsza samokontrola. To świadome a nie impulsywne kierowanie swoim zachowaniem tak, by lepiej zarządzać własnym życiem i nawiązywać owocne relacje z innymi. Według Golemana na inteligencję emocjonalną składa się 5 cech:

• samoświadomość, czyli spostrzeganie i rozumienie tego, co czuje się w danej chwili,
• samoregulacja, czyli umiejętność panowania nad emocjami i dochodzenia do równowagi psychicznej nawet w bardzo obciążających i stresujących momentach,
• motywacja, czyli umiejętność podporządkowania emocji i myśli do realizacji wybranych celów,
• empatia, czyli umiejętność współodczuwania i rozumienia stanów emocjonalnych innych ludzi,
• umiejętności interpersonalne, czyli zdolność nawiązywania relacji z innymi, umiejętność pełnienia ról społecznych, itp.

W natłoku codziennych obowiązków rzadko mamy czas, by się na chwilę zatrzymać i zastanowić nad swoim zachowaniem, działamy w emocjach, często nieuświadomionych. Dlatego warto udoskonalać swoją inteligencję emocjonalną, by wypracować w sobie nawyk pożądanego zachowania w jakiejś trudnej i często powtarzającej się sytuacji, np. w związku czy w pracy. Co prawda, inteligencji emocjonalnej nie da się nauczyć na szkoleniach, ale można ją udoskonalić podczas pracy z samym sobą lub z coachem. Wymaga to nakładu czasu, ale prowadzi do znacznych zmian behawioralnych.