W mojej ocenie bez ciała nie ma terapii, jest jedynie rozumowe, logiczne myślenie, które pozbawione doświadczenia i czucia na niewiele się zdaje. Dlatego podczas spotkań w gabinecie uczę swoich klientów oddychania, medytacji, uważności, wizualizacji i wielu innych narzędzi, które mają za zadanie przywrócić świadomość ciała i czucia oraz oddolnie wpływać na autonomiczny układ nerwowy (reakcja walki, ucieczki lub zamrożenia), który w żaden sposób nie podlega ani naszemu myśleniu, ani naszej woli.

Mózg i ciało muszą ze sobą każdego dnia współpracować, by wytworzyć nowe wzorce zachowań i poszerzać granice tolerancji na stres czy lęk oraz inne nieprzyjemne emocje, które odczuwamy zbyt intensywnie. Przez to objawy psychosomatyczne w ciele stają się nie do zniesienia, czasem nawet niebezpieczne dla życia i zdrowia. Budowanie na nowo odporności psychicznej i rezyliencji (szczególnie w przypadku trudnych czy potencjalnie traumatycznych zdarzeń) zaczyna się właśnie od ciała.

W pracy z ciałem korzystam również z narzędzi Somatic Experiencing (psychofizjologiczna metoda leczenia traumy oraz łagodzenia objawów chronicznego stresu) opracowanych na bazie teorii poliwagalnej Petera Levine’a. Uczę swoich klientów, m.in. jak stymulować nerw błędny, by funkcjonować na co dzień w prawidłowej równowadze między autonomicznym układem przywspółczulnym i współczulnym. Dzięki temu panują oni nad objawami psychosomatycznymi, takimi jak, np. nadmierne pobudzenie, pocenie się, przyspieszone bicie serca, podwyższone tętno, płytki oddech czy inne, które wywołuje u nich stres czy lęk.